YARIK VE YARGIÇ

Düşünce - site

ankara’da diz boyu kar
yollarda tek tük ayak izleri
karanlık
körün manzarasından bile karanlık
bir oda var
içinde insansızlık
fısıltılar çalınıyor kulağıma
kadınlı erkekli
küçük fısıltılar
kulağımın dibine kadar insan
kulağımın arkasına kadar insansızlık
kar yağıyor usul usul
oda çok sıcak
travma sesleri çapıyor tavana
nefes almaya yetecek kadar bile boşluk yok
göğsüm sıkışıyor
duvarda bir yarık
kan sızıyor
tüm erkekler kafa çeviriyor
kadınlar utanıyor
ayak sesleri geliyor koridordan
kimse zamanı bilmiyor
sesler yükseliyor
kan taşmaya
devinimini arttırmaya başlıyor
çok kalabalık
hava yok
ciğerlerim bomboş
çatırtılar geliyor kapıdan
eskimiş bir ahşabın ağırlığı aralanıyor
yüzüm gözüm kan
ellerim kan
herkes susuyor
kadınların yanaklarında
kanlı gözyaşları
yarıktan sızan kan dizlerimde
kar şiddetini arttırıyor
adam içeri girip
adını söylüyor
kadınlar bir duvarda
erkekler bir duvarda
musa’nın sözleri sanki
deniz gibi yarılıyor oda
yarıktan fışkıran coşkun kan
ağlıyor
kadınlar
yargıç bakışlarını dikmiş
yarığa bakıyor
herkes suskun
kadınlar ağlıyor
kadınlar hep ağlıyor

L. Alper Yelkenci